شبي پسر كوچكي يك برگ كاغذ به مادرش داد . مادر در حال آشپزي بود دستهايش را با حوله تميز كرد و نوشته ها را با صداي بلند خواند. پسر كوچولو با خط بچه گانه نوشته بود :
صورتحساب:
1- تميز كردن باغچه 500 تومان 2- مرتب كردن اتاق خواب 500 تومان 3- مراقبت كردن از برادر كوچكم 1000تومان 4- بيرون بردن سطل زباله 500 تومان 5- نمره رياضي خوبي كه گرفتم 500 تومان 6- جمع بدهي شما به من 3000 تومان
مادر به چشمان منتظر پسرش نگاهي كرد و چند لحظه خاطراتش رو مرور كرد سپس قلم را برداشت و پشت برگه صورتحساب پسرش اين عبارت را نوشت :
1- بابت سختي 9 ماه بارداري كه در وجودم رشد كردي ، هيچ 2- بابت تمام شب هايي كه بر بالينت نشستم و برايت دعا كردم ، هيچ 3- بابت تمام زحماتي كه در اين چند سال كشيدم تا تو بزرگ شوي ، هيچ 4- بابت غذا ، نظافت تو و اسباب بازيهايت ، هيچ
و اگر تمام اينها را جمع بزني خواهي ديد كه هزينه عشق واقعي من به تو هيچ است.
وقتي پسر آنچه را كه مادرش نوشته بود را خواند ، چشمانش پر از اشك شد و در حالي كه به چشمان مادرش نگاه ميكرد قلم را برداشت و زير صورتحساب نوشت : قبلا بطور كامل پرداخت شده است

هر شب نگرانی هایم را به خدا وا می گذارم .او به هر حال تمام

  شب بیدار است

كوچه هايش پر رمز پر راز

آسمانش چشم

گاه باران گاه آبي

وزماني پر پرواز كبوترها

باغ اين شهر پراز قاصدك است

همه اينجا منتظرند

چشم به راه

خاك اين شهر پراز خاطره سبز مسافرهاست

نقدي بايد زد

قصه بكر شنيدن دارد

پشت هر چهره شهري است

پرشمع

پر نذر

آرزوها بادبادكهايي رقصان

در هوا سرگردان

فرصتي بايد براي دل بستن

ديدن....

پشت هر چهره شهري است

دروازه لبخند كجاست؟؟؟؟

چه کسی از غم های دلش پرسیده ؟؟

هیچکس اشکهای ماهی رو ندیده

هیچکس از غم های دلش نپرسیده

هچکس از آرزوهای ماهی نمی پرسه

که چقدر دلش برای آسمان تنگ شده است

 هیچکس نمی پرسد از کتاب شعر

که چرا شاعرانت سکوت اختیار کرده اند

هیچکس نمی پرسد از درخت تشنه

که چه بلای سره قطره های باران آمده است

 دل مثل ماهی ، کبوتر ....

دل مثل قطره های باران و شاعر مثل ....

(( ما همیشه صداهای بلند را می شنویم ... پر رنگ ها را میبینیم ، سخت ها را می خواهیم ، غافل از اینکه خوبها آسان می آیند ، بی رنگ می مانند و بی صدا می روند ))

امشب باز هم آسمان تماشاگه من بود. صاف و پر ستاره . قاصدکی آرام نگاهم را دزدید . آن را گرفتم ، نگاهش کردم. دوستی داشتم که می گفت اگر آرزویی را آرام به قاصدک بگویی و بعد در باد رهایش کنی حتماْ برآورد می شود!! او به قاصدک ها ایمان داشت. باد با عجله دوید. انگار باز دنبال کفش های قاصدک می گشت! آهای قاصدک سر به هوا ، چشمک کدام ستاره مجذوبت کرد ؟؟

خواستم این بار برای یک بار هم که شده ، من از قاصدک بپرسم آرزویت چیست؟

دست و پایش را گم کرد. آرام گفت

دوست دارم دستانم در ردست های خورشید باشد. می دانی چرا؟ چون دست های او در دست خورشید است !!! چه آرزوی نابی از باد هم پرسیدم . سریع وزید و گفت

الان فقط می خواهم کفش های قاصدک را پیدا کنم

از آسمان پرسیدم. گفت

همیشه او به من نگاه کند.

از ستاره پرسیدم گفت:

همیشه برایش چشمک بزنم . چون فقط ستاره ها هستند که از چشمک زدنشان منظوری ندارند.

از من پرسیدند.

گفتم

گفتم ..... همیشه .... همیشه شب باشد ! آن هم یلدایی

راستی امشب می خوام به صید ستارگان بروم .. پیغامی برای ماه نداری ؟؟

این منم همیشه تنها توی خواب و توی رویا

                                   تو برام یه آسمونی من یه قطره پیش دریا

    روزی خواهد آمد که پس از به بند کشیدن بادها موج ها و جاذبه انرژی عشق

    را برای خاطر خدا تحت تسلط خود درآوریم . و در آن روز برای دومین بار بشر

    آتش را کشف خواهد کرد.

چون میهمانان به سفره ی پر ناز و نعمتی
 خواندی مرا به بستر وصل خود ای پری
هر جا دلم بخواهد من دست می برم
دیگر مگو : ببین به کجا دست می بری
 با میهمان مگوی : بنوش این ، منوش آن
 ای میزبان که پر گل ناز است بسترت
بگذار مست مست بیفتم کنار تو
 بگذار هر چه هست بنوشم ز ساغرت
هر جا دلم بخواهد ، آری ، چنین خوش است
 باید درید هر چه شود بین ما حجاب
باید شکست هر چه شود سد راه وصل
 دیوانه بود باید و مست و خوش و خراب......

هر جا دلم بخواهد من دست می برم
 ای میزبان که پر گل ناز است بسترت
تو شوخ پندگوی ، به خشم و به ناز خوش
من مست پند نشنو ، بی رحم ، بی قرار
و آنگه دگر تو دانی و من ، وین شب شگفت
 وین کنج دنج و بستر خاموش و رازدار .....

                                                                      اخوان ثالث

 برای مشاهده ی کامل مطالب به ادامه ی مطلب مراجعه کنید...

عمر آن بود که در صحبت دلدار گذشت

حیف و صد حیف که آن دولت بیدار گذشت

آفتابی زد و ویرانۀ دل روشن کرد

لیک افسوس که زود از سر دیوار گذشت

خیره شد چشم دل از جلوۀ مستانۀ او

تا زدم چشم به هم مهلت دیدار گذشت

تو نگاه تو

تو نگاه من

رنگ باوری نمونده

دست زندگی 

گرد حسرتی

روی چهره مون نشونده

عجب عُمرا تموم شد

چه دور از هم حروم شد

چه خاطرات شیرینی که موند و ناتموم شد

حالا روزگار، با این لطف و حال

می گذره خبر نداریم

جز سپیدی، موی تیره مون

انگار که سحر نداریم

خط به خط فلک

روی گونه ها

نقش رنج و غم کشیده

زندگی چنان ، اشک حسرتی

از دو چشم ما چکیده

من شکسته، تو شکسته

از گذشت عمر و خسته

جای پای روزگار، روی گونه ها نشسته

تو نگاه تو

تو نگاه من

رنگ باوری نمونده

دست زندگی 

گرد حسرتی

روی چهره مون نشونده

عجب عُمرا تموم شد

چه دور از هم حروم شد

چه خاطرات شیرینی که موند و ناتموم شد

عشق چیست؟

از استاد دینی پرسیدند عشق چیست؟

 گفت:حرام است.

 از استاد هندسه پرسیدند عشق چیست؟ 

گفت:نقطه ای که حول نقطه ی قلب جوان میگردد.

 از استاد تاریخ پرسیدند عشق چیست؟

 گفت:سقوط سلسله ی قلب جوان.

 از استاد زبان پرسیدند عشق چیست؟

 گفت:همپای love است .

 از استاد ادبیات پرسیدند عشق چیست؟

گفت : محبت الهیات است .  

 از استاد علوم  پرسیدند عشق چیست؟

گفت : عشق تنها عنصری هست که بدون اکسیژن می سوزد.

 از استاد ریاضی پرسیدند عشق چیست؟

 گفت : عشق تنها عددی هست که هرگز تنها نیست.

 از استاد  فیزیک  پرسیدند عشق چیست؟

 گفت :عشق تنها آدم رباتی هست که قلب را به سوی خود می کشد.

 از استاد  انشا  پرسیدند عشق چیست؟ 

گفت :عشق تنها موضوعی است که می توان توصیفش کرد.

 از استاد قرآن  پرسیدند عشق چیست؟

 گفت :عشق تنها آیه ای است که در هیچ سوره ای وجود ندارد .

 از استاد ورزش پرسیدند عشق چیست؟

 گفت :عشق تنها توپی هست که هرگز اوت نمی شود.

 از استاد زبان فارسی  پرسیدند عشق چیست؟

گفت :عشق تنها کلمه ای هست که ماضی و مضارع ندارد.

 از استاد زیست پرسیدند عشق چیست؟

گفت :عشق تنها میکروبی هست که از راه چشم وارد میشود.

 از استاد شیمی پرسیدند عشق چیست؟

گفت :عشق تنها اسیدی هست که درون قلب اثر می گذارد.

کدام ابلیس تو را این چنین به گفتن نه وسوسه می کند ؟؟؟؟

یا اگر خود فرشته ایست از دام کدام اهریمنت بدین گونه هشدار می دهد ؟

تردیدیست این ؟

        یا خود

گام صدای باز پسین قدم هاست

          که غربت را به جانب زادگاه آشنایی

                                            فرود می آیی!